شعر اشعار زير به مرحوم فردوسى شاعر نسبت داده شده : ز شير شتر خوردن و سوسمار * عرب را به جايى رسانيد كار كه تاج كيان را كند آرزو * تُفو بر تو اى چرخ گردون تُفو حقير گويد : دولت جديدالتأسيس و بىسابقهء عرب در حجاز ، با سابقه ممتدّ وحشيت و بربريّت ، به دست پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و به ابتكار و نبوغ و مقام والاى نبوّت و هدايت الهى بود ، نه در نتيجهء خوردن شير شتر و خوردن سوسمار ! و تاريخ بشريّت ، دولت و حكومتى همانند آن حكومت در هدف اصلاح دنيا و آخرت نديده است . و تاج كيانى چه قداست و عظمتى و نفع و سودى به عالم انسانيّت داشته كه عرب يعنى لشكر اسلام آرزويش كنند ، و علاوه بر آن ، تولّد اين دولت مقتدر به دست چرخ گردون نبود ؛ بلكه زير ارادهء بالغه و مشيّت نافذهء مُبدء عزيز مقتدر بود ، همانند ساير اجزاى عالم هستى . اين شاعر خوش قريحهء ايرانى كوشيده در ديوان بزرگ و تاريخىِ خود يك كلمه از زبان تازى - كه خدا و پيامبر و اهل بيتش با آن سخن مىگويند - نباشد ، ما دربارهء او جز اين نمىگوييم كه اشتباه كرده است . و در موضوع شعرشان از ملك الشعراى بهار چنين نقل شده ، و چه نيكو گفته : گر چه عرب زد چو حرامى به ما * داد يكى دين گرامى به ما گر چه ز جور خلفا سوختيم * زآل على معرفت آموختيم شعر يكى از بهترين اشعار در توصيف دوست خوب و بد ، شعر زير است : دوست آن است عيب‌هاى تو را * همچو آيينه رو به رو گويد نه كه چون شانه با هزار زبان * پشت سر رفته مو به مو گويد شعر تركى افسوس كه ياريم گجه گلدى گجه گتدى * هيچ بيلمديم عمريم نِجَه گلدى نِجَه گتدى « 1 »

--> ( 1 ) . افسوس كه يارم شب آمد و شب رفت / و ندانستم كه عمرم چگونه سر شد .